فلز تاران

اظهارات شجاعی‌مهر درباره پوشش مجریان

۱۳ بهمن ۱۳۹۵

به اعتقاد هرمز شجاعی مهر لباس ما نشان‌دهنده هویت و شخصیت ماست. زمانی که ما به عنوان مجری لباسی را می‌پوشیم طرز تفکر خود را به نمایش می‌گذاریم. انتخاب لباس ریشه در باورهای ما دارد و ما بر اساس باورمان رنگ لباس و نوع پوشش خود را انتخاب می‌کنیم.

مجری یک برنامه‌ تلویزیونی یا گوینده یک بخش خبری مهترین رابط میان انتقال‌دهنده پیام (رسانه) و گیرنده آن (مخاطب) محسوب می‌شوند؛ اما اینکه این رابط باید از چه ویژگی‌هایی برخوردار باشد تا پیام به بهترین شکل به بیننده منتقل شود، پرسشی است که از دیرباز در بین اهالی رسانه مطرح بوده است.

مهارت مجری در فن بیان و همچنین برخورداری از دانش کافی نسبت به موضوعی که در یک برنامه تلویزیونی به آن پرداخته می‌شود، موضوعی است که مورد اذعان همگان بوده اما تا سال‌ها برنامه‌ریزان تلویزیون از یک ویژگی حیاتی دیگری برای مجریان غافل بودند و آن سبک پوشش و لباس مجریان و گویندگان بخش‌های خبری و غیرخبری است که اگرچه این روزها بیشتر مورد توجه قرار گرفته است، اما هنوز به سطح قابل قبولی نرسیده و بارها اتفاق می‌افتد که نحوه‌ی پوشش یک گوینده خبر یا مجری در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مورد نقد قرار می‌گیرد.

بر این اساس، خبرنگار ایسنا در گفت‌وگویی با تعدادی از طراحان لباس، استادان دانشگاه و همچنین مجریان تلویزیون این نکته را به بحث گذاشته است که وضعیت پوشش مجریان تلویزیون هم اینک در چه سطحی قرار دارد و نقاط ضعف و قوت کجاست.

از جمله افرادی که با او گفت‌وگو شده است، هرمز شجاعی‌مهر – مجری پیشکسوت تلویزیون – است که اتفاقا کارش را با رادیو آغاز کرد و بعدها در برنامه‌های خانواده تلویزیون ماندگار شد.

او می‌گوید: مجری باید حواسش باشد که مردم به ادب، احترام، شخصیت، شیک بودن و به‌روز بودن او اهمیت می‌دهند. تلویزیون در این راستا باید جایگاه مناسبی را در اختیار مجری‌ها قرار دهد تا الگوی مناسبی برای مردم شوند.

شجاعی‌مهر در گفت‌وگو با ایسنا درباره‌ی پوشش مجریان در تلویزیون، گفت: لباس ما نشان‌دهنده هویت و شخصیت ماست. زمانی که ما به عنوان مجری لباسی را می‌پوشیم طرز تفکر خود را به نمایش می‌گذاریم. انتخاب لباس ریشه در باورهای ما دارد و ما بر اساس باورمان رنگ لباس و نوع پوشش خود را انتخاب می‌کنیم.

او با اشاره به الگو شدن مجری‌ها در جامعه بیان کرد: بسیاری از افراد از پوشش مجری‌ها تاثیر می‌گیرند؛ بنابراین ما به عنوان مجری باید مراقب پوشش و رنگ‌های انتخابی خود باشیم تا باورهای جامعه و اعتقادی مردم دچار مشکل نشود.

شجاعی‌مهر با بیان اینکه تلویزیون ناخواسته الگوی مردم می‌شود، گفت: تلویزیون الگویی برای شیوه زندگی و شکل‌گیری شخصیت مردم است. تلویزیون از طریق شخصیت‌هایی که در سریال‌ها ایفای نقش می‌کنند و هنرمندانی که ستاره هستند، می‌تواند اثرگذاری داشته باشد، اگر این اثرگذاری تلویزیون بر مردم وجود ندارد، نشان از کم‌کاری تلویزیون است و تقصیر مردم و جوان‌های ما نیست. برخی مواقع تلویزیون به شخصیت‌های مهم ذهن مردم اجازه خودنمایی و فعالیت نمی‌دهد تا بتوانند الگویی برای مردم باشند.

او یادآور شد: مجری باید حواسش باشد که مردم به ادب، احترام، شخصیت، شیک بودن و به‌روز بودن مجری اهمیت می‌دهند و تلویزیون باید در این راستا جایگاه مناسبی را در اختیار مجریان قرار دهد تا الگو مناسبی برای مردم شوند.

او با اشاره به محدودیت پوشش مجری‌ها تصریح کرد: لباسی از سمت سازمان صداوسیما برای مجری تهیه نمی‌شود. تا به امروز برخورد و محدودیت خاصی از طرف سازمان صداوسیما در قبال نوع پوشش مجری‌ها ندیده‌ام اما بانوان محدودیت‌هایی در پوشش خود دارند که باید آن را رعایت کنند.

مجری برنامه “خانواده یک» افزود: زمانی که ما در تلویزیون برنامه‌ای برای مردم اجرا می‌کنیم در واقع به خانه و زندگی مردم می‌رویم و باید ظاهرمان قابل قبول و شایسته باشد تا مخاطب ما را بپذیرد.

شجاعی مهر در پایان با اشاره به ویژگی‌های یک مجری‌ گفت: مجری باید در ابتدای کار شخصیت یک مجری و گوینده را داشته باشد و بتواند با مردم جلوی دوربین صحبت کند. به عنوان یک مدرس در کلاس‌هایی که با گویندگان و مجری‌ها داشتم، همیشه گفته‌ام که مجری باید سواد بالا، تیپ و چهره مناسبی داشته باشد و اتفاقات روز جامعه خود را بداند تا بتواند تجزیه و تحلیل کند. اگر مجری شخصیت داشته باشد، خودش می‌فهمد که چه لباسی بپوشد تا به عنوان الگو مشکلی ایجاد نکند.

مجری “به خانه برمی گردیم”: فکر می‌کردم صدای جذاب‌تری دارم

۱۳ بهمن ۱۳۹۵

ژیلا امیر شاهی مجری یکی از پر مخاطب‌ترین برنامه سیماست، برنامه‌ای خانواده‌محور با سال‌ها سابقه،امیرشاهی یکی از مجریان برنامه “به خانه برمی‌گردیم» است که دراین گفت‌وگو در مورد موضوعات گوناگونی پیرامون اجرا و برنامه‌های خانواده‌محور پاسخگوی سوالات بوده است.

اجرا در حوزه خانواده و حضور برای سالیان متمادی در برنامه “به‌ خانه برمی‌گردیم» بنا بر علاقه خودتان بود یا این‌که به پیشنهاد دوستان و همکاران وارد این عرصه شدید و در آن باقی ماندید؟

من به پیشنهاد یکی از دوستان به این سمت‌وسو کشیده شدم، سال‌ها در رادیو گوینده برنامه‌های ادبی بودم و قصد آمدن به تلویزیون را هم نداشتم اما به‌واسطه اولین پیشنهاد حضور در برنامه “نغمه‌ها» که قرار بود گل‌های رادیو را به‌صورت تصویری به‌نمایش درآورند وارد تلویزیون شدم، بعد از این برنامه “حافظه برتر» را تجربه کردم که برنامه‌ای کاملا علمی و تخصصی بود، سپس به دعوت آقای پورمحمدی که در آن زمان تهیه‌کننده برنامه “سیمای خانواده» بودند و اصرار همکارم آقای شجاعی‌مهر به این برنامه رفتم؛ نه این‌که میلی به حضور در این برنامه‌ها نداشتم، نه! به‌طورحتم علاقه‌مندی وجود داشت که این حوزه را انتخاب کردم اما انتخاب خودم نبود و درواقع از جانب آن‌ها به این سمت کشیده شدم. حدود هفت‌ماه و کمتر از یک‌سال در “سیمای خانواده» بودم و بنا به دلایلی با اختیار خودم از آن بیرون آمده و وارد برنامه”به خانه برمی‌گردیم» شدم.

چند سال است که در “به خانه برمی‌گردیم» حضور دارید و مردم شما را به‌عنوان مجری این برنامه می‌شناسند؟

تاریخ دقیقی را نمی‌توانم بگویم، شاید ۱۷ سال از حضورم در این برنامه بگذرد اما هیچ‌وقت به‌خاطرم نمانده است که بخواهم زمان مشخصی را به شما بگویم، به‌طور قطع اواخر دهه ۷۰ بود که وارد “به خانه برمی‌گردیم» شدم.

طبق گفته خودتان حضور چندین ساله در “به خانه برمی‌گردیم» باعث نمی‌شود به تجربه دیگر حوزه‌های برنامه‌ای علاقه‌مند باشید؟

البته لازم است اشاره کنم که درحال‌حاضر در شبکه سلامت هم مشغول هستم. خیلی علاقه‌مندم برنامه‌هایی که مخصوص بانوان است را تهیه کنم، به‌عنوان مثال در مورد خانم‌هایی که فرهنگی، کارآفرین و… هستند. ساخت برنامه‌هایی از جنس زنان را در ذهن دارم اما تا به‌حال این فرصت در اختیار من قرار نگرفته است، اگر این اتفاق رخ دهد با کمال میل از تجربیات و علایقم که به‌طور قطع در وجود سایر همکارانم نیز وجود دارد استفاده می‌کنم. باور دارم بعد از سال‌ها تجربه و کار کردن می‌شود این تجربیات را در زمینه‌های دیگری به‌کار گرفت اما باید پیشنهاداتی در این راستا مطرح شود و راه را برای ما هموار کنند که هنوز این اتفاق روی نداده است.

با توضیحاتی که در مورد برنامه‌سازی ارائه کردید تا به‌حال طرحی را آماده داشته‌اید که برای ساخت آن اقدام کنید؟

درحال‌حاضر شرایط سازمان به‌علت بودجه‌بندی‌ای که وجود دارد در صورت پیشنهاد طرح و تولید یک برنامه باید اسپانسر معرفی شود. من با شرایط هنری‌تر پیش می‌روم و چندان برایم قشنگ نیست که بخواهم به دنبال اسپانسر باشم، البته نه این‌که تابه‌حال پیشنهادی در این خصوص مطرح نکرده باشم، خیر! شاید سال‌ها پیش این کار را کرده باشم اما در شرایط کنونی برنامه‌سازی مقداری به بودجه‌بندی سازمان مربوط می‌شود، از این نظر ترجیح دادم که جلو نروم و از طرفی فکر می‌کنم سیاست‌های سازمان صداوسیما قائدتا باید به‌گونه‌ای باشد که با تجربه‌ای که خودشان هزینه کرده و ما را به‌جایگاه کنونی رسانده‌اند (البته لیاقت‌های خود افراد و تلاش‌های آن‌ها را نیز نباید نادیده گرفت) می‌توان این پیشنهادات را مطرح و از وجود افراد باتجربه استفاده کرد اما عملا شاهد این اتفاق نبوده‌ایم.

شما با اجرای همزمان مجریان خانم و آقا در برنامه‌ها موافقید؟

صددرصد؛ هر دو صورت اجرا خوب بوده و دارای حال‌وهوای مخصوص به خود است، مسئله مهم این است که گروهی که با یکدیگر همکاری دارند چقدر بده‌بستان‌های کاری را می‌دانند و از پس کارهای گروهی به‌خوبی برمی‌آیند. مقصودم این است که هر مجری‌ای نخواهد در اصطلاح ساز خود را بزند، فرض کنید یک روز در برنامه من و همکارم آقای بی‌نیاز به‌دلیل نیامدن یکی از کارشناسان برنامه دو بخش را با گفت‌وگو گذراندیم، نه من مشکلی با ایشان دارم و نه آقای بی‌نیاز با من، فکر می‌کنم هر دوی ما کار گروهی را بلد باشیم و برهمین اساس توانستیم برنامه‌ای در خور را اجرا کنیم اما اگر قرار باشد مجری مرد، ساز خود را بزند و مجری زن هم همین‌طور در نتیجه نمی‌توانند با هم کنار بیایند، مهم تعامل در کار گروهی است که بایستی در یک برنامه تلویزیونی دو طرف با هم به چگونگی نحوه اجرا واقف باشند، درصورتی‌که این فاکتورها را بدانند، برنامه بسیار جذاب خواهد بود، بازهم می‌گویم اگر هرکس ساز خودش را بزند نه برنامه خوبی را شاهد خواهیم بود و نه بیننده از تماشای آن لذت کافی خواهد برد

پوشش ظاهری برای یک مجری چقدر حائز اهمیت است؟ شما جزو آن دسته از مجریان زن هستید که بسیار به پوشش خود توجه می‌کنید؛ چرا این موضوع برای شما اهمیت دارد؟

من به تنوع در لباس مجری باور زیادی دارم؛ اجازه دهید خاطره‌ای را در همین مورد برای شما بگویم، زمانی که در رادیو بودم نوع پوشش متفاوت بود اما اولین برنامه‌ای که قبل از “نغمه‌ها» به من پیشنهاد شد برنامه‌ای بود به‌عنوان “صدا در سیما» که پشت‌صحنه برنامه‌های رادیویی را به تصویر می‌کشید، خاطرم هست که در آن زمان اصرار می‌کردم به شرطی این برنامه را می‌پذیرم که هر ۱۳ قسمت برنامه را با یک دست لباس اجرا کنم، هرچه خانم تهیه‌کننده اصرار می‌کرد که تلویزیون با رادیو متفاوت است من در جواب می‌گفتم ما هویت برنامه‌های رادیویی را نشان می‌دهیم باید با همان پوشش ظاهر شوم و درنهایت هر ۱۳ قسمت را با همان یک دست لباس سورمه‌ای اجرا کردم اما بعدها که پا به تلویزیون گذاشتم، متوجه شدم عرصه تصویر بسیار فرق می‌کند و بیننده با جذابیت رنگ، تنوع لباس و پوشش البته از نوع اسلامی و با رعایت خط‌قرمزهایی که همه ما برای عفت و مرتب بودن یک خانم مدنظر داریم مواجه است. بنابراین باور زیادی به تنوع در رنگ و پوشش لباسی که انتخاب می‌کنم دارم چرا که می‌توان از آن الگو بردای کرد، همین‌طور تنوع رنگ‌ها و مدل‌ها می‌تواند به بیننده کمک کند تا منتظر چیز جدیدی باشد؛ هم حرف‌های تازه‌تر و هم پوشش و آراستگی بهتر.

خانواده در زمینه کاری چقدر همراه شما هستند؟

برای شروع کارم کمک‌های خانواده بسیار موثر بود، به‌خصوص در زمان فعالیتم در رادیو، صدای من را ضبط می‌کردند و من گوش می‌کردم، باورم نمی‌شد که صدای خودم را می‌شنوم فکر می‌کردم صدای جذاب‌تری دارم (باخنده) هم‌اکنون مثل هر موقعیت دیگری خانواده‌ام به همه این اتفاقات عادت کرده‌اند و من هم راه خود را پیدا کرده‌ام. طبق آمارهای موجود “به خانه برمی‌گردیم» بین تمام برنامه‌های خانواده و غیرخانواده پربیننده‌ترین برنامه رسانه ملی است؛ بنابراین شاید خانواده من مختص به همسر و دخترانم نیست بلکه بزرگ‌تر شده، من خانواده بزرگی به‌نام ایران دارم و به‌هیچ‌وجه این جمله را شعارگونه نمی‌گویم.

مجری “به خانه برمی گردیم”: فکر می‌کردم صدای جذاب‌تری دارم

بازخوردهای مخاطبان چطور است؟

در مواقع معمول زندگی، در کوچه و خیابان افرادی را می‌بینم که با عشق و لبخند به‌سراغ من می‌آیند. این برخورد به معنای این است که من سرجای خودم هستم، چرا که با دیدن من روی خود را برنمی‌گردانند و به‌هرحال به‌عنوان کسی که هویت این برنامه است، با دیدن این برخوردها حس خوبی به من دست می‌دهد.

ویژگی اصلی “به خانه برمی‌گردیم» چیست که توانسته پر مخاطب‌ترین برنامه تلویزیون باشد؟

اولین تهیه‌کننده برنامه عقیده داشت که این کار باید یک دایره‌المعارف سیار و جامع باشد و برهمین اساس برنامه‌ها را با تنوع زیادی چیده بود؛ ورق زدن برنامه در بخش‌های متنوع، سرزندگی، شادابی و انتظار را برای بیننده به‌همراه داشت. جاری بودن یکی از نکات قوی و مثبت این برنامه است.

خودتان پیگیر برنامه‌های خانواده‌محور شبکه‌های دیگر سیما هستید؟

متاسفانه خیر، زیرا من سه روز در هفته صبح‌ها در شبکه سلامت هستم و از دیدن برنامه‌های صبح معذورم، سه روز هم در برنامه “به خانه برمی‌گردیم» اجرا دارم که برنامه‌های عصر را نمی‌توانم تماشا کنم. زمان‌هایی که منزل هستم را به تحقیق و مطالعه در مورد برنامه اختصاص می‌دهم، امکان ندارد بدون تحقیق در برنامه حاضر شوم. درباره برنامه تفکر می‌کنم، چراکه بسیار برایم باارزش است.

رابطه شما خارج از حیطه کاری با کدام‌یک از مجریان “به خانه برمی‌گردیم» صمیمی‌تر است؟

با هیچ‌کدام از آن‌ها روابط خارج از حوزه کاری ندارم اما در اجرا با آقای بی‌نیاز بسیار راحت هستم، ما هر دو قزوینی هستیم و به فضای ادبی علاقه‌مندیم، با او راحت‌تر برنامه اجرا می‌کنم.

۸ محصول جدید بانک ملت

۱۳ بهمن ۱۳۹۵

دنیای بانک: بانک ملت ۸ محصول جدید صندوق امانات الکترونیکی، خودپرداز ارزی، جاب کارت ملت، جمع سپاری مالی – فاندینو، نسخه جدید همراه بانک، خود بانک، نما چک و خدمت پرنیان را در دهه فجر رونمایی کند.

مجری نابینا با ۲۴ ساعت اجرای زنده نام خود را در گینس ثبت نمود

۱۳ بهمن ۱۳۹۵
مجری زن لبنانی در ۲۴ ساعت اجرای زنده خود، با بیش از ۷۵ نفر به گفتگو و مصاحبه نشست .
“دالیا فریفر»، مجری جوان و نابینای تلویزیون دولتی این کشور (TL) صبح روز (یکشنبه) موفق شد ۲۴ ساعت اجرای برنامه زنده را به پایان برساند و با شکستن رکورد جهانی در این زمینه، نام خود را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کند.
بر اساس این گزارش، فریفر ۳۱ ساله که از ساعت هشت صبح روز (شنبه) به وقت محلی اجرای زنده در تلویزیون لبنان را آغاز کرده بود، ساعت هشت دیروز یکشنبه آن را به پایان رساند و گواهینامه ثبت این رکورد به نام خود را از مسئولان رسمی نهاد رکورد جهانی گینس دریافت کرد.
در حالی کارکنان جمعیت صلیب سرخ لبنان در بیرون از ساختمان تلویزیون دولتی این کشور منتظر بودند تا در صورت بروز هرگونه مشکلی دست به کار شوند، بامداد روز یکشنبه احساس سردرد کرد اما اجازه نداد وی را به بیمارستان منتقل کنند.

مجری نابینا با ۲۴ ساعت اجرای زنده نام خود را در گینس ثبت نمود

فریفر که در ۲۴ ساعت اجرای زنده خود، میزبان بیش از ۷۵ شخصیت مختلف در زمینه های هنر، ادب، شعر و پزشکی بود این موفقیت خود را به افراد دارای معلولیت اهدا کرد و در گفت و گو با خبرگزاری رسمی لبنان (NNA) نیز اظهار داشت: چالش و ماجراجویی را دوست دارم، تقریبا یک سال پیش این ایده به ذهنم خطور کرد که نام خود را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کنم.
فریفر از ۱۸ سالگی نابینا بوده و رکوردی که شکست پیش از این در سال ۱۹۱۴ با ۲۲ ساعت اجرای زنده در امریکا ثبت شده بود .